Przetwarzanie może potrwać kilka sekund...

Rozdział


Tytuł

Humanizacja systemu niewolniczego w czasach Antoninusa Piusa

Autorzy

[ 1 ] Katedra Historii Wojskowości i Studiów Nad Obronnością, Instytut Historii Wojskowej, Akademia Sztuki Wojennej | [ P ] pracownik

Dyscyplina naukowa (Ustawa 2.0)

[1.3] Historia

Rok publikacji

2021

Typ rozdziału

rozdział w monografii naukowej / referat

Język publikacji

polski

Słowa kluczowe
PL
  • Antoninus Pius (cesarz rzymski 86-161)
  • Humanizm (postawa)
  • Niewolnictwo
  • Prawo rzymskie
  • Starożytny Rzym
Streszczenie

PL Panujący w Imperium Rzymskim w latach 138 – 161 po Chr., Antonius Pius jest – obok swojego poprzednika cesarza Hadriana – uważany za władcę, który pochylił się – całościowo – nad losem milionów niewolników, którzy na swych barkach, przy akompaniamencie świstu spadającego na ich plecy bata, dźwigali rzymską gospodarkę, stając się de facto twórcami ekonomicznej potęgi starożytnego mocarstwa. Niewolnictwo było fundamentem, na którym oparło swoje filary rzymskie jestestwo. System niewolniczy, tak charakterystyczny dla antycznych (i nie tylko) cywilizacji, a którego największy rozwój przypada na okres rzymskich wojen i podbojów, zdominował rzymskie rzemiosło, rolnictwo, budownictwo, posługę, a nawet finanse i kulturę. Szacuje się, iż na przełomie I i II wieku po Chr., w czasach panowania cesarza Trajana niewolnicy stanowili około 20% wszystkich mieszkańców cesarstwa rzymskiego (Bieżuńska-Małowist i Małowist 1989, s. 39). Losy niewolników nie były jednoznaczne, tak jak i jednoznaczne nie było życie człowieka wolnego. Część niewolników pracowała ponad siły w rzymskich kamieniołomach, umierając najczęściej w ciągu pięciu lat od pojawienia się tam. Inni pracowali w rolnictwie, w wielkich wiejskich posiadłościach rozsianych po całej Italii, które były własnością rzymskiej arystokracji. Ci, którzy mieli więcej szczęścia – zwłaszcza wykształceni niewolnicy pochodzenia greckiego – stawali się nauczycielami – pedagogusami – dzieci swych bogatych Panów. Kamieniarzy, pasterzy, układaczy fałd na rzymskich togach, gladiatorów i pedagogów łączył jeden wspólny mianownik. Wszyscy oni byli – w świetle rzymskiego prawodawstwa – instrumentum vocale, a więc narzędziem mówiącym.

Strony (od-do)

61 - 65

Książka

Badania i Rozwój Młodych Naukowców w Polsce. Prawo, historia i gospodarka

Zaprezentowany na

XIII Ogólnokrajowa Konferencja Naukowa Młodzi Naukowcy w Polsce - Badania i Rozwój, 22.03.2021

Punktacja MNiSW / rozdział

5,0